เพื่อนๆเคยลองถามคำถามเหล่านี้กับตัวเองบ้างมั้ย ความสำเร็จที่เราอยากได้และใฝ่ฝันมันคืออะไร
ใช่ ชื่อเสียง เกียรติยศ ทรัพย์สิน เงินทอง อำนาจ บารมี ความนับหน้าถือตา หรือตำแหน่งหน้าที่ทางการงาน รึป่าว
ทำไมบางคนที่เคยมีสิ่งเหล่านี้ครบหมดแล้วก็ยังต้องโดนสังคมดูหมิ่นประณามอีก นั่นเรียกว่า ความสำเร็จที่แท้จริงรึปล่าว
แล้วอย่างบางคนที่มีสิ่งเหล่านี้ครบอยู่แล้วแต่ทำไมหาความสุขในชีวิตไม่ได้เลย นั่นคือ ความสำเร็จที่ไร้ความสุขที่พวกเขาไขว่คว้ามางั้นหรือ
จริงอยู่ที่ว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้มันเป็นสิ่งหอมหวานที่ใครๆก็อยากได้ มันอาจจะทำให้เรามีความสุขสะดวกสบายอยู่ชั่วขณะหนึ่ง แต่มันก็ไม่อยู่กับเราไปตลอด พอเราหลงงมงายอยู่กับสิ่งเหล่านี้มากขึ้นนานขึ้น มันอาจจะทำให้เราลืมนึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ตัวเรากำลังค้นหาอยู่ สิ่งงดงามและสดใสเหล่านั้นมันซ่อนอยู่ภายในใจของทุกคนค่ะ
เริ่มเลยนะ
ให้เพื่อนๆลองจินตนาการดูว่า ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ให้เราลองเขียนสิ่งที่เราทำสำเร็จมาทั้งหมดในชีวิตว่ามีอะไรบ้าง ความภูมิใจทั้งหมดที่มี และสิ่งต่างๆที่ทำให้เรามีความสุข
นึกเลยค่ะ.
.เขียนเป็นรายการเลยก็ได้
.
ยังมีเวลาอีกค่ะ
นึกอะไรได้เพิ่มมั้ย
อย่าเพิ่งscroll downนะ :)
ทดเวลาให้
ได้ครบหมดแล้วใช่ป่ะ
ตอนนี้ตัดอันที่คิดว่าใช่ น้อยที่สุดออก
เอาล่ะ
เราจะสังเกตเห็นได้ว่า วัตถุ หรือ หน้าตาทางสังคม ไม่ได้อยู่ในรายการที่เราเขียนแต่อย่างใด แต่สิ่งที่อยู่ในใบรายการนี้คือส่วนประกอบพื้นฐานของชีวิตที่ให้ความสุขและความพึงพอใจ ซึ่งได้แก่ ความสัมพันธ์และเหตุการณ์ต่างๆในชีวิตเรา เช่น การออกค่ายหรือการบำเพ็ญประโยชน์ตอบแทนสังคม การเป็นลูกที่ดีของพ่อและแม่ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ต่างหากคือสิ่งที่ทำให้เรามีความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างแท้จริง
หลายๆครั้งเราที่อาศัยอยู่บนโลกใบนี้
เราทำเหมือนกับว่าสิ่งที่อยู่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกคือเรื่องจริงตลอดมา
ดังนั้นแทนที่เราจะพึงพอใจหรือเป็นสุขกับสิ่งที่มีความสำคัญอย่างแท้จริงต่อชีวิตเรา แต่เรากลับเลือกที่จะเก็บสิ่งของหรือสิ่งที่สังคมเชื่อว่าเป็นความสำเร็จนี้ไว้ โดยไม่เคยตั้งคำถามว่าความหมายของความสำเร็จที่แท้จริงคืออะไร เหมือนที่บางคนชอบพูดว่า สังคมมันพาไป...
การที่เราอยู่ในสังคมแห่งวัตถุนิยมทำให้เราลืมนึกไปว่าความสำเร็จที่แท้จริงอยู่ที่ใจของเรามากกว่าสิ่งที่เป็นวัตถุหรือสิ่งนอกกายเรา คนบางคนมีความภูมิใจในการเป็นนักเขียน นักประพันธ์เพลง นักดนตรี นักศิลปะ ช่างถ่ายภาพ คนบางคนมีความภูมิใจในการเป็นครู เป็นทหาร ตำรวจ หมอ พยาบาล วิศวกร นักธุรกิจ คนบางคนมีความภูมิใจในการเป็นคนขับรถประจำทาง หรือพนักงานเก็บค่าโดยสาร หรือแม้กระทั่งคนบางคนมีความภูมิใจในการเป็นคนเก็บขยะ กวาดถนนทำให้บ้านเมืองสะอาดน่าอยู่ และไม่ได้คิดว่าตนเองจะถูกเยียดหยามหรือว่าตนเองจะต้องมีอะไรมากมายเกินความจำเป็นในชีวิต เพราะวัตถุต่างๆเหล่านั้นเป็นเพียงแค่เครื่องประดับหรือสิ่งปรุงแต่งเพียงภายนอกที่ไม่สามารถเอาติดตัวไปได้เมื่อวาระสุดท้ายของชีวิต และไม่แน่ว่าจะรักษาไว้ได้อย่างยั่งยืนหรือตลอดรอดฝั่งในขณะมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเราจึงไม่ควรมุ่งความสนใจไปกับวัตถุ เงินทอง หน้าตาทางสังคมเสมือนกับตัวชี้วัดความสำเร็จในชีวิตของเรามากนัก แต่ให้นึกถึงการทำความดี การทำประโยชน์ให้แก่สังคมและคนรอบข้าง ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นความสุขที่เกิดได้ทันที เป็นสิ่งที่ทำได้ทันที และอยู่คงทนในใจตราบนานเท่านานค่ะ
แต่ในชีวิตจริง เพื่อนๆไม่ได้มีเวลาที่จะทำแบบทดสอบจำกัดแบบนี้ค่ะ แต่เพื่อนๆมีเวลาทั้งชีวิตในการตอบคำถามในใจของตัวเอง ลองกลับไปคิดดู สู้ๆนะคะ
1 ความคิดเห็น:
ทราบซึ้งงงงง
แสดงความคิดเห็น